Klik één keer op de pijl als
je het liedje wilt horen
As vagebond ben ik gebore
M'n ouwers heb ik nooit gekend
Ik heb niks gehad en niks verlore
'k lij honger en dorst dé ben 'k gewend.
Zo zwerf ik rond bij dag en nachte
Zo zwerf ik rond gelijk nen hond.
Niemand die op me zit te wachte
Ik ben en blijf 'ne vagebond.
Al waor ik dwaal langs 's here wege.
Lacht de natuur me vrij en blij.
De honde blaffe me al tege
Màr ze bijte nie ik gao veurbij.
't Sjieke volk ziet me nie gére.
ze zien me immers nog nie staon.
Mar ik veeg me gat af aon die heere
Want òk hun rijkdom zal vergaon.
Ik heb geen rijkdom en gin weelde
Màr gleuf mar nie dè ik dè mis.
D'r is ginne dag da'k me verveelde
Ik amuzeer me de's gewis.
Um vrouw of kind heb ik gin zurge
En slaope doe'k wel op de grond
Onder de brug vuul 'k me geburge
Want ik ben en blijf unne vagebond.
En komt de dag dè 'k moet gaon sterve
Dan zal da zeker zijn op straot.
Der zal gin mins iets van me erve
Want d'r is niks wa ik achter laot.
Al heb ik de wereld niks te schenken
Ze douwe me toch onder de grond.
En wie zal er dan ooit nog denke
Aon die-en vagebond.